و
وږي ته چا ويل څلورڅلورڅوکيږي ويل  ئي اته  ډوډي.
وزه چي په بام  وخيږي نو ليوه ته ښکنځلي کوي.
ورک شــــه هغه ورورچي له ډمــــانو اخلي پور.
وزه له ليـــوه نه تښتيده د قصـــاب کره ننـــــوته.

وني چي ميوه نيسي ډبري په خوري.
وروري به کــووحســـــاب ترمينـــځ.
وزه چـي څملي خـــپل ځاي پاکـــوي.
وږي پيشود زمــري ســـره چنکيږي.
واده يم خــــو خبره نه يــم چي په چا.
وچي خـــاوري په ديــــوال نه نښلي.