د نارنج ګل دوېب پاڼې دپښتو شعرونو څانګه

یوڅوک سپیره افغانستان نومیږي ټــولې نـــړۍ ته ســــلامـــونه کــــوي یوڅـــوک سپــیره افغانسـتان نومیــږي لا پـــرهــــرونــه يې دردونــــــه کوي لاپه ملامات دى لاجيګ شـــوى نه دى داهـــــم ترتاســــې پـــورې راوســـتلو کې ديموکراســــۍ لکـه امســــاپه لاس څــــادريې واغــــوســـتلو شو  راروان څو ځل راولويـــدو راپــــــورته شـولو خوپـــه نامـــه يې هرســـړى پيـــــژني چابه ليــــدلى وي اوچـــــابه نـــــه وي هغه هم وخت پیــــژني ځـــــاى پیـژني هغـه راغلـــــى څــــه ويـــل غـــواړي هغـــه يو ځان پیـــژني خـــداى پیـژني هغــــه دهیچـــا پیـــژنــده نه غـــواړي دا غــــزېــــــــدلې فاصــــلې لنــــــډوم زه نورې ســــتاسې اودهـــــاغه ترمنځ دانتـــظار تــــرخـــــې شیبــــې لنـــډوم هغـــه راغلـــى دى راغــــواړمـــه يې زما خبــــرو پـــورې و نـــه خـــــاندئ دغــــه دې ودرېـــدمــه غــــوږ ونيسئ پدې ســــندرو پـــورې و نه خــــــاندئ خدايږوچې ټول به له ايمانه خلاص شئ خپل دپیــړيو پیــــړيو کتاب پرانيــــزم له ســـلامـــونو نـــه بــه تیرشـــــوسره اوس ننـــى پـــرونى بــاب پــرانيــــزم وروســـته خبرې به بيـــاوروسـته کوو چیــرته رېدى چیــــرته ګلاب پرانيـزم باديمه په غــــــرونو ګــرځم دسحـــــر اوس يې دهغـــې په ځـــواب پرانيـــزم تــړلې  دچا يوســــوال وه راته خــــوله ګنې  پاڅیـــــږم انقــــــلاب پرانيـــــزم زمــــاويــده زخمــــــونه مه ويښــــوئ د څــــه ويلــــو اجـــــازه غـــــــواړمه دا د بيـــــــــــــــــــان د ازادۍ دور دى يا نـــــوره خپلـــــه جنـــــازه غــواړمه يا بــــه دنـــورو جنــــــازې وباســــــم زه بيــــا هماغسـې مـــــزه غـــــواړمه زه بيـــا ابدال اوميـــرويس خان زېږوم زه پـه جیـــلم کــې دروازه غـــــواړمه زه بُخــــارا او سمـــرقنـــــد ته ځمــــه خيرکه دلتــه ودرېـدل زما تـــوهين دى کیــږي دننه زړه مې شـين دى نوره نه هغه اس مې هـم بهــرولاړدى زين دى فتحـه کړى هغـه ماچې پرې ملکــــونه   نن يې وزرونــه کـــړي بـــر ولاړ دى مخکې مې پيـــداشو پـــرون هاغه چې نن همـــاغــه زمــا پـه ســــر ولاړ دى ښــــودې هغـــه چې مـــاورته خبـــرې ولاړ، سپــين غر ولاړدى زما پاميــــر زما شمـــله ســـرنه لـــــوېــدلې نــه ده ولاړدى دلتــــه شمـــشاد ولاړ خيــــبر دوى سره پورې اباســين نه څـوک دى ولاړدى خـو نن لـــه تاســــره لښــــکر پـــرون لـه ماســـــره لښـــــکر ولاړ و ما دغـــــه لــوبې په اکثـــــرو کـــــړي چـــاروانې کـــړي  لــــوبې   دانن چـې خو ماپه تــــورو او په زغـــــرو کړي دوي په وســــلو او الــــوتکو سمــــبال هرڅـــــه په ســـندرو کـړي خومـــا دا دوي تاريخــــونه په فلمـــــونو جـوړئ کـــړي څانګې مُماڼو او ګـــورګـــورو راځـــه چې اوس دې پکې وګــرځـــوم چغـــې يې زرکــــو او تنـــزرو کــړي زما دا ټـول غــــرونه له مينې ډک دي دلتـــه ظالــــم پــاچـا چنـــګیز راغلــى توبـه ګارشـــوى که انګـــرېــز راغلى که بې نظيــــره کــه پـــروېـــز راغلى ماترېنــــه هیــڅ ګټــــــه لیــــدلې نه ده اول کې هـــــريو ســـړى تیـــز راغلى لـــږ پــــه ارام شئ لـــږه ســــا واخلـئ ماتــه داوښـــکو غـــاړکـۍ مـــه تــړئ دغـــم په پـړي مې مــــرۍ مه تــــړئ ماپه ځنځــــيرد غـــــلامۍ مـــه تـــړئ زه د نــــړۍ د بـــادارۍ لايـــــق يـــــم ستاسې شملې نشـــته، پګړۍ مه تــړئ ستاسې په منځ کې پښـــــتونواله نشــته داورپــه خیــــټه کې نــــړۍ مه تـــړئ ټــــوله نــــړۍ به ترېنـــه اور واخلــي زما په د ښتـــوکې کیـــږدۍ مـه تــړئ زماکوچى غـــرور په زمکــه لوېــږي ما ترډيلي پورې حــکومت کـــړى د‌ى ما د سروشــــونــډو محبت کـــړى دى ما د هنــــدوانــو امـــــامت کـــړى دى داســــې بې لاســـو بې پښـــــونه ومــه ما څومــره اوږد سلطـــنت کـــړى دى آن د ايــــران تـــراصفــــهانه پــــورې نورپه زوال يـــم د بچــــو لــــه لاســـه اوس په دې حـــال يم د بچــــوله لاسـه داختـــــر ټــال يم د بچـــو لـــه لاســــه مړه بس هرســـړى په مــاکې ګـــرځي اوبــال اوبـــال يم د بچـــــو لـه لاســــه خیردى په ماغـــريب لږ زړه وســیزئ درته په ســــــوال يم د بچــولـه لاســـه نورې دا خـــرې لغتــې مـــه راکـــوئ په لار  روان خلک لــه خپـــو نه نيسي زمـا دښــــار واړه واړه ماشــــومــــان خو يتيـــــمان خلک له خپــــو نه نيسي قومنــــدانان په لنــډکروزر کې ګـرځي که نه؛ نومرګ غـواړي زندۍ غـواړي سوالګرډېر شـــوي دي ډوډۍ غـواړي خــواران يــــوه يـــوه روپۍ غـــواړي مشــــران ډالرو بانــــدې نه مـــړېـږي    هيڅـوک دې خپل وطن ته کورنه وایې بچــي مې تښـــتي راتـه مـــور نه وايې يوافغـــان بل افغـــان ته ورور نه وايې دمــــلايــانــــو درتــــه هيـــڅ نه وايــم چې سپين ته سپين اوتورته تورنه وايې د شــــاعـرانــو دې هم مــــلا ماته شي    پــــاکـــه سپیـــڅلـې عقيــــده لـــــــرمه زه لــــوى تاريـــخ لويه کيـــسه لـــرمه خـــداى ته پينځـــه وخته سجـــده لـرمه په اســـماني کتـــــاب ايمـــــــان لــرمه   د چـا کــورونــو ته دشــــپې مه ورځئ زما کلتـــــور تــه درنـــــاوى ولــــرئ بلو اورونــــو تـه دشـــپې مــــه ورځئ چیرته به شپون راغه کې ځـان تودوي بندو ورونو ته دشـــــپې مـــه ورځـــئ څوک به مــو روغ په مرکنـــډۍ وولي رقيـــبان ډېردي؛خــوياران مې نشــــته زه دښمـــنان لرم خپــــلوان مې نشـــته يم په ټوټو وېشـــــلي ځـــان مې نشـــته زه دخپل ځان يوځــــاي کیده غــواړمه تڼــۍ تڼــۍ يمــــه ګـــرېوان مې نشـــته خوښه موهرڅـــه چې کــــوئ راباندې هیڅـــوک د ګټې او تــاوان مې نشـــته په خداي باور وکـــړئ ګيــله مې وشي    ځنـــګل ځنګل نښـــترمې چــــا يوړل؟ اوس داپوښـــــتنه زه له تــاسې کــــوم: چامې له غـرونو نه په غــــلا يـــوړل؟ هغه ياقـــوت اوزمرودمې څــه شـول؟    په کـــې انســــان پاڅـي انســـان وژني بس دا دنيـــا راتـه ځنــــګل ښــــکاري چې مې په خپـــلو کـــې بچيـــان وژني دابـه د چـــــا آزار د چـــا ښیـــرې وي هرڅـــوک چې مـــا افغانســـتان وژني دهغوى غـــوښې به لیــــوان وخــوري

Design by Abdul Mansoor Besudwal Yusufzai.Copyright www.narenj-gul.com. All Rights Reserved