سترګې مې اوښکونه توفان خوځوي
توفـــان چې وخــوځي خـــولارباسي
|
یــــوې نارې ته انتــــــظارباســـي
|
چونغــره څومـره به مې زړه وایـه
|
|
رانه ســـړیږي یوڅـــه اور راکړه
|
زماماغزوکې یوه غوغا خــوره ده
|
ددې ســـاتلوتـه څـــه زور راکــړه
|
دا ډېــوه ګۍ دتــوفان توان نه لري
|
|
نه پیږم څـه وایي خـــوشـــورلري
|
ستا په بادوکې یــوه نغــمه رارسي
|
یو سوځـــوونکی غلــی اورلـــري
|
له یخـــو یخـــو اوسیــــلیو ســــره
|
|
ته زماپه شونډوکې خنــدا خوځوې
|
کله چې غم په ماغورځنګ راوړي
|
مینه دژونـــد اودبقـــا خـــوځـــوې
|
زما په ســتړي اوستومانه زړه کې
|
|
یا دې په غیـږکې زمانې دي ویدې
|
که تـه دتیــــروخــــاطروپـــلاریې
|
دژوند دفکـــرزلـــزلې دي ویـــدې
|
زمـــادشعـــرپــه ناپایه ســــین کې
|
|
که نـــوي سوز او نوی شـورنلري
|
داخـــاطرې او زلــزلې به څه وي
|
ډېووو ته هسې لوګیـدل څه په کار
که دپتـــنګ لپـــــاره اور نلـــــري
|