چــــونغره ســـتا له شګوخاوروڅخه

یـــوغمځــــپلی ځــــګروی راځــــي

ســــتا له بادونــــواولــه واوروڅخه

ســړې ســړې نغمـــې رارسي پسې

هـــوس دتخت اودملکــــونــــووزي

ښــــايي له ســـر دکنشــــکا څخه به

دده لــــه زړه نه په آهـــونـــــووزي

یابه حســــرت ددرست جـهان دنیوو

چې ده یې وروڼـــه اوزمــــن وژلي

یابه په هغــــو ورارو بــــوروژاړي

چې ده پــه مینـــــه دوطـــــن وژلي

یابه دهغـــــوخلکـــــوعُــــذرکـــوي

اوس پس له مرګه افســـوسونه کوي

یابــه دژونـــد پــــه بې ثُبـــاته دوره

دورکــــوخلکوتپــــــوسونه کـــــوي

یابه په تل کــې دنمجنـــــوخــــاورو

زړه یې هـــوس دڅـــوامرونــولري

یابه له دې اوږدې چوپیاوي په تنګ

یابه لــه خــــاورو راوتل غــــواړي
مینه رغبت به د قصــــرونــولـــري